in the woods --Yoko Saito's pattern

posted on 27 Feb 2012 10:08 by sewingmania in sewing
ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา เบื่อแพชเวิร์คของคุณทวดเจน ก็เลยหาอะไรสนุกๆ ทำ
แต่ก็ไม่ค่อยน่าสนุก...อย่างที่คิด 
แพตเทิร์นนี้เคยเห็นมานาน ตั้งแต่ยังแพชเวิร์คไม่ค่อยเป็น จำได้ว่าอยากทำมาก อุตส่าห์ไปขอลอกแพตเทิร์นมา แต่พอเอามาก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นทำยังไง ตอนนั้นคิดว่าต้องทำแพตเทิร์นทีละชิ้นก่อน เอาแพตเทิร์นมาตัดผ้า แล้วก็เย็บ เลยลอกแพตเทิร์นบนเทมเพลสพลาสติก โอ้ว...แม่เจ้า... จำนวนแพตเทิร์นเยอะมาก ไม่ทำดีกว่า...
หลังจากกลับมาเห็นแพตเทิร์นนี้อีกครั้ง จากหนังสือซึ่งน้องคนหนึ่งส่งมาให้ดู ก็เลยนึกได้ว่าเราเคยมีแพตเทิร์นนี้อยู่ แต่ขี้เกียจหา เลยขอเขามาลอกใหม่
แพตเทิร์นที่ว่านี้เป็นของสุดยอดควิลท์เตอร์ของญี่ป่น "โยโกะ ไซโตะ" จากหนังสือชื่อ house ภาษาญี่ปุ่นไม่ค่อยสันทัด รู้เลาๆ ว่าแปลว่า full of houses พิมพ์มาหลายปีแล้ว คิดว่าหลายคนคงมีไว้เป็นเจ้าของ เพราะในเล่มน่ารักมากค่ะ
 
ชื่อของแพตเทิร์นคือ "โมริ โนะ นากะ" หรือ กลางป่า --in the woods รูปอยู่ที่หน้า 24 เป็นกระเป๋าเล็กๆ ทรงกลม  ขอบอกว่าเล็กจริงๆ เล็กจนคิดว่าเราควรจะไปขยายแพตเทิร์นเพิ่มรึเปล่า เพราะเห็นแพตเทิร์นอื่นๆ ในเล่มเขาก็ใหญ่ๆกันทั้งนั้น  
  ลอกแบบจากหนังสือของคนอื่นเหมือนเคย ระบายสีเล็กน้อยเผื่อกลับบ้านมาทำแล้วงง จากนั้นก็ลองเลือกผ้ามาคู่กัน ของคุณโยโกะ ต้นไม้แต่ละต้นใช้สีต่างกัน ส่วนฉันไม่ดูให้ละเอียดเลยได้สองต้นข้างซ้าย-ขวาสีเดียวกัน ยกเว้นตรงกลางซึ่งใช้สีต่าง เพื่อเน้นให้เกิดจุดเด่น
ฉันทดลองใช้เทคนิค piecing ด้วยกระดาษ แบ่งแพตเทิร์นเป็นส่วนๆ แล้วเย็บ ซึ่งก็คิดถูกที่ใช้เทคนิคนี้ เพราะเราไม่ต้องทำแพตเทิร์นทีละอัน ...แต่กว่าจะทำได้ก็เหนื่อยพอควร เพราะจำนวนชิ้นผ้าที่ต่อค่อนข้างมาก บางชิ้นก็เล็กมาก ใช้เวลาทำสำเร็จประมาณ 1 วัน จากนั้นก็ใช้เวลาอีกทั้งวัน "ควิลท์มั่ง กินมั่ง เล่นกับหมามั่ง" ก็ทำได้จนเสร็จ แต่ไม่ค่อยสมบูรณ์เท่าไร  
    
ด้านหลัง                                                                    ด้านหน้า
 
การควิลท์กับฉันเหมือนกินยาขม เนื่องจากไม่ค่อยได้ฝึกฝน เลยไม่สวยเอาเสียเลย ฝีเข็มด้านหลังยังไม่สม่ำเสมอกัน แถมชิ้นงานเล็ก จับไม่ค่อยถนัดเท่าไร...จากที่ดูเส้นควิลท์คุณโยโกะจะควิลท์เป็นเส้นตั้งไปตามตัวผ้าแบ็คกราวน์ แต่ฉันควิลท์ไปตามใจฉัน คือ มีทั้งเส้นตั้ง เส้นนอน เส้นทแยง ทำไปเรื่อยๆ เลยดูมั่วๆ ไปหน่อย
พี่คนหนึ่งแนะนำเรื่องการควิลท์ว่า เวลาเนาผ้าให้เนาถี่ๆ แล้วเยอะๆ เพื่อให้ผ้าชิ้นบนแผ่ไปบนแผ่นใยฯอย่างเต็มที่ ให้ควิลท์ไปจนสุดผ้า ไม่ต้องสนใจเส้นแพตเทิร์น ฝีเข็มควิลท์แบบญี่ปุ่นจะเล็ก ละเอียด ดูแล้วอาจจะสวยสู้แบบฝรั่งที่ดูหยาบกว่าไม่ได้ ชอบแบบไหนก็ทำไป...
 ครั้งนี้ใช้ใยแผ่นหนาประมาณ 1/16 นิ้ว ของเพื่อนดิวเอามาให้ทดลอง เพื่อนตั้งชื่อว่า "ใยเด้ง" เนื้อแข็งหน่อย แต่ไม่แน่น ตอนที่จับดูเนื้อคิดว่าน่าจะเหมาะกับควิลท์จักรมากกว่า เพื่อนบอกว่า ควิลท์มือดีมากๆ แถมกระเป๋าอยู่ทรงดี ใช้แล้วจะชอบ...ขอบอกชอบจริงๆ ค่ะ ควิลท์ดีทีเดียว 
  
จากนั้นก็ทดลองเอามาประกอบเพื่อดูสีว่าพอจะไหวไหม
    
อันนี้ลองประกอบเป็นทรงกระเป๋าค่ะ ตอนทำคิดไปว่ากำลังทำบราฯอยู่รึเปล่าเนี่ย 555+
    
 
ตอนนี้ก็เลยทำได้เท่าที่เห็นนี่ล่ะค่ะ ยังขาดหูกระเป๋า พนังข้าง แล้วก็พนังซิปค่ะ ต้องควิลท์อีกพอสมควร ขี้เกียจแล้วล่ะค่ะ อยากได้เวลาไปนั่งดู Siwon super junior เล่นบทตำรวจแล้วค่ะ ...อิอิ
 
เมื่อเช้านั่งดูชิ้นงาน...คิดว่าจะไม่ติดซิป ไม่ทำหูกระป๋าแบบต้นแบบ แต่จะทำห่วงผ้าไว้คล้องสายแบบมือถือ เห็นเขามีขายน่ารักดี น่าจะเหมาะกับการใช้งานมากกว่า
 
หยิบแพตเทิร์นคุณโยโกะมาทำแล้ว สิ่งที่รู้สึกคือ... เธอคือสุดยอดควิลเตอร์จริงๆ เริ่มจากแพตเทิร์นที่ทำ จริงๆ ไม่ได้ยากแต่แค่ค่อนข้างละเอียด แสดงถึงความสามารถทางการออกแบบ การเลือกผ้าเธอจะเลือกลวดลายที่เข้ากับสิ่งที่ทำ โดยเฉพาะลายต้นไม้ก็จะเลือกผ้าที่เป็นลายต้นไม้ ใบไม้ เรื่องสีไม่ต้องห่วง เลือกได้เจ๋งมากๆ ดูกลมกลืน สวยงาม ให้มิติของแสง-เงา ดูๆ ไปก็เหมือนการวาดภาพนะคะ แต่ทั้งหมดทั้งมวลฉันว่า "รสนิยม"ของคุณโยโกะ จัดว่าดีมากๆ ค่ะ
 
...รสนิยมเป็นเรื่องสำคัญมาก และเป็นเรื่องส่วนบุคคลที่มิอาจลอกเลียนแบบได้... แต่เราสร้างได้ เหมือนกับการสร้างจิตสำนึกนี่ล่ะค่ะ หมั่นดูและชื่นชมของสวยๆ งามๆ ว่าเขาสวย เขางามกันอย่างไร เขาทำกันอย่างไร ดี-ไม่ดี แยกแยะให้ออกนะคะ เรื่องแบบนี้ใช้ได้ในชีวิตประจำวันด้วย
 
มองโลกในแง่ดีเข้าไว้ค่ะ ความรู้เราเรียนทันคนอื่นได้ แต่สำนึกของเรา สันดานของเรามันสอนยาก... อยากฉลาดเฉลียวและมีทัศนคติที่ดีก็ขยันเรียนรู้และพัฒนาตัวเอง...อย่าเป็นอิโง่...ให้เขาร่ำลือ
 
ไม่ได้ว่าใครนะคะ...
 
เพราะฉันก็แค่กบในกะลาตัวหนึ่ง
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

โว้วววว... พาราก๊าบสุดท้ายโดนจายอะพี่ตุ๊ก ^^

ว่าแล้วก็อยากหยิบงาน workshop ของอ.โยโกะมาทำต่อจริงๆ เรยยย ^^ จะลืมเทคนิคที่ครูสอนหมดแล้วค่ะเนี่ย question

#2 By petitquilt on 2012-04-19 15:43

ละเอียดมากค่ะ จะพยายามสังเกตที่ว่าเค้าว่าสวย เค้าว่างาม มันเป็นอย่างไร ทำอย่างไรถึงจะสวย แต่ก็ต้องมีความเป็นตัวเราเองบ้างละค่ะ big smile

#1 By ปู (116.68.150.68) on 2012-02-29 11:05