กลับมาเริ่มต้นใหม่

posted on 31 Jan 2012 10:44 by sewingmania  in sewing
ใช้เวลาช่วงวันหยุดไปจัดสรรเวลาในการดำเนินชีวิตใหม่ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะพอไหวไหม แต่ก็คิดว่าน่าจะพอใช้ได้อยู่นะ ดังนั้นยามนี้ก็เลยมีเวลากลับมาเริ่มต้นใหม่
 
กลับไปหาคุณยายทวดเจนอีกหน
 
หนนี้เริ่มทำส่วนของขอบ หรือ Border แล้วค่ะ
 
ขอบของคุณยายทวดเจน เป็นชิ้นงานรูปสามเหลี่ยม จำไม่ได้ว่ากี่บล็อก คงต้องย้อนกลับไปดูเรื่องเก่าๆ อีกที เอาเท่าที่เริ่มงานก่อนก็ แบ่งเป็น
  • แถวบน 13 ชิ้น
  • แถวล่าง 13 ชิ้น
  • แถวข้าง 2 ข้าง ซ้าย-ขวา เริ่มจาก A-M ก็อีก 26 ชิ้นก็น่าจะประมาณ 52 ชิ้น 
  • แถวชิ้นมุมอีก 4 ชิ้น ก็ตกราวๆ 56 ชิ้นเห็นจะได้
 
ชิ้นงานสามเหลี่ยมนั้นเท่าที่ทราบจากมิตรผู้ใจดีบอกว่าขนาดประมาณ 5*7 นิ้ว ซึ่งฉันก็พยายามสร้างกรอบสามเหลี่ยมนั้นขึ้นมาแล้วก็พยายามใส่ลายเข้าไป
แต่ก็ไม่ค่อยประสบความสำเร็จเท่าไร เพราะมีรายละเอียดของลายเยอะพอสมควร ก็เลยไปดาวน์โหลดหนังสือออกมา เอามานั่งพินิจพิเคราะห์อยู่หลายเดือน ขีดเขียนอยู่จนเริ่มไม่ไหว ก็เลยพิมพ์แพตเทิร์นจากหนังสือออกมา ทำให้พบว่า ขนาดไม่ได้ตามที่กล่าวไว้ข้างต้น คือด้านฐานเล็กไป 1/4 นิ้ว ส่วนด้านสูงก็สูงที่ 7 นิ้วครึ่งกว่าๆ เอ...ชักงง ...แต่ถ้าใช้คำสั่งพิมพ์อีกแบบก็จะได้ขนาดใหญ่ไป คืออยู่ที่ 5 1/4 นิ้ว
 
ก็เลยไปตั้งต้นใหม่ โดยยึดขนาดบล็อกของตัวเองเป็นหลัก จากบล็อกขนาด 4 นิ้ว (ไม่รวมตะเข็บที่เผื่อไว้อีก 1/2 นิ้ว) ถ้าเราเพิ่มกรอบใน (Lattice หรือ Sashing) อีกด้านละ 1/2 นิ้ว ก็จะได้บล็อกขนาด 5 นิ้ว (ไม่รวมตะเข็บ) พอดี ซึ่งไม่ต้องคิดมาก ตัดผ้าง่าย  ก็เลยเอาแพตเทร์นที่พิมพ์ออกมาที่ขนาด 4 3/4 นิ้ว ไปขยายอีกนิดหน่อย (จำไม่ได้ว่ากี่เปอร์เซนต์) ทดสอบจนได้ขนาด 5 นิ้ว ได้ส่วนสูงที่ 8 นิ้ว จากนั้นก็เริ่มทำงาน
 
แถวแรกที่ทำคือ Top Row ซึ่งจะต่อกับชิ้นงานในแถว A ทั้งหมด ที่เลือกแถวนี้ก็ไม่มีอะไรมาก ทำไปตามลำดับ เมื่ออยู่บนก็ต้องเริ่มก่อน ซึ่งก็นับว่าคิดถูกอยู่พอสมควร เพราะเป็นแถวที่ไม่ยาก เน้นการต่อผ้าเป็นหลัก มีแอพลิเคบ้างเล็กๆ น้อยๆ อันนี้เท่าที่ดูแพตเทิร์นนะคะ ยังไม่ได้ดูของคนอื่นเขาให้เทคนิคอะไรกันบ้าง
 
การทำงานใช้วิธีลอกแบบบนกระดาษบาง แบบที่ใช้ในงานปักผ้า แบ่งเป็นส่วนๆ ตามเทคนิค Paper piecing ที่ไม่ได้ใช้กระดาษ piecing นั้นก็เพราะว่ามันแพง แล้วก็อยากทดลองในสิ่งที่ไม่เคยทำ ซึ่งก็ได้ผลเป็นที่ใช้ได้ เย็บด้วยมือก็ได้ เย็บจักรก็ดี ไม่มีปัญหาอะไร แค่เสียเวลาเอากระดาษออกเท่านั้น
 
ตอนนี้เริ่มไป 4 บล็อกแบบทุลักทุเลอยู่เหมือนกัน เพราะว่าไม่ได้ทำนานแล้ว เลยต้องเลาะเย็บใหม่ไปหลายหน แถมสีสันก็ยังไม่ค่อยเข้าที่เท่าไร เพราะหยิบผ้าชิ้นไหมได้ก็ลงมือ ไม่ได้คิดเองโทนสีเท่าไร จริงๆ ตอนทำบล็อกสี่เหลี่ยมก็ไม่ได้คิดอยู่แล้ว ก็ไม่น่าจะต้องคิดมากให้ปวดหัว
 
ในบล็อกสามเหลี่ยมเหล่านี้ คุณเบรนดาไม่ได้ตั้งชื่อเอาไว้ สงสัยจะเริ่มหมดมุขแล้ว แต่เท่าที่ทำมา 4 บล็อก ดูจากลายน่าจะเป็นลายที่เกี่ยวกับต้นไม้  อันนี้ไม่แน่ใจเท่าไร เพราะยังไม่ได้เอาลายไปเทียบเคียงกับหนังสืออื่นๆ ก็เลยยังวิเคราะห์ไม่ได้ว่า คุณยายทวดเจนคิดอะไรในตอนที่ทำขอบทั้งหมดนี้
 
 แบ่งแพตเทิร์นเป็นส่วนๆ แล้วลอกบนกระดาษลอกลาย
  
ลงรูปให้ดูเล่นๆ ไม่ค่อยเรียบร้อยเท่าไรนะคะ ตะเข็บไม่ค่อยเนียนเท่าไร เพราะเดี๋ยวแต่ละบล็อกก็จะต้องต่อสลับกับบล็อกสามเหลี่ยมที่เป็นผ้าสีพื้นอีกทีหนึ่งค่ะ
  
 
บล็อกที่ 1 และ 2
 
 
บล็อกที่ 3 และ 4
 
ตอนนี้เริ่มคิดไปถึงการต่อเป็นผืนแล้วค่ะว่า มันคงใหญ่กว่ารูหนูที่นั่งทำงานอยู่ทุกวัน แล้วเราจะควิลท์ไงล่ะเนี่ย
เฮ้อ...กลุ้มกว่าตอนต่อผ้าอีกแหะ
 
ฝนตกอีกแล้ว รักษาสุขภาพนะคะ
      

edit @ 31 Jan 2012 11:42:58 by bear a wish

กระเป๋าจากผ้าเช็ดมือ

posted on 26 Jan 2012 13:40 by sewingmania  in sewing
หายหน้าไปพอสมควร ด้วยเหตุหลายๆ ประการ โดยเฉพาะเรื่องอากาศที่แปรปรวน แถมมะม่วงออกดอกกันเป็นบ้าเป็นหลัง เนื่องจากได้แช่น้ำมานาน ทำเอาภูมิแพ้ ซึ่งไม่เคยเป็นมานาน กำเริบเสียจนเซ็ง ทั้งมาโดนกดดันด้วยงานที่เยอะแยะท่วมหัวอีก เฮ้อ!  บ่นไปยังงั้นแหละ ตามประสาคนขี้บ่น
*
*
*
กระเป๋าใบนี้จริงๆ ทำมานานมากแล้ว ตั้งแต่เริ่มหัดเย็บผ้ามั้ง  ใช้วิธีทำแอพลิเคแบบง่ายๆ และรวดเร็ว ด้วยการลอกแบบบนเยื่อกระดาษกาวสองหน้า รีดติดไปบนผ้าก็ด้านหนึ่ง แล้วก็ตัดเป็นรูปร่างนำไปติดบนผ้าที่เป็นพื้นหลัง
ครั้งนี้ใช้ผ้าเช็ดมือ- เช็ดจาน แบบที่ใช้อยู่ในครัวนี่แหละ เป็นผ้าฝ้ายทอ ซื้อมาจากสิงคโปร์เมื่อนานมากแล้ว ผืนละ 1 เหรียญ ก็ประมาณ 20 กว่าบาทตอนนั้นเพราะเห็นถูกดี จริงๆ บ้านเรามีขายเยอะแยะไป
  ผ้าเช็ดมือ ทำจากผ้าฝ้ายทอ ขนาดไม่แน่ใจ ประมาณ 40x50 ซม.
เอาผ้ามาทบครึ่ง แล้วก็กะระยะที่สันทบเผื่อไว้เป็นก้นกระเป๋า จากนั้นก็รีดผ้าที่ตัดเป็นรูปร่าง ติดลงไป การติดก็ดูว่าชิ้นส่วนไหนอยู่ล่างสุดก็ติดลงไปก่อน จากนั้นก็คัตเวิร์คไปรอบๆ รูป เท่านี้ก็สำเร็จ
ง่ายใช่ไหมล่ะ
 ลายที่ใช้ทำ จำได้ว่ามาจากหนังสือภาษาอังกฤษ ในเล่มมีลายเกี่ยวกับแมวๆ  แมวตัดนี้โหดมาก เพราะมีนกอยู่ในท้องมันด้วย
จากนั้นก็นำผ้าที่ได้มาจัดการให้เป็นกระเป๋า โดยนำผ้ากางเกงยีนซึ่งน้องชายตัดขาทิ้ง เอาขากางเกงมาเลาะออกเป็นผืน แล้วก็จัดการตัดแบ่งผ้าเป็นพนังกระเป๋าสองข้าง กับหูหิ้ว โดยส่วนหูหิ้วจะใช้ตรงส่วนที่เป็นตะเข็บคู่ข้างกางเกง จะได้ไม่ต้องเย็บมากเพราะผ้ายีนเนื้อจะหนา เย็บยาก
     
พนังข้างกับหูหิ้ว
นำพนังที่ได้มาเย็บต่อกับส่วนข้างกระเป๋าและก้น ได้ถุงมา 1 ใบ ริมผ้าของผ้าเช็ดมือที่เขาเย็บมาแล้ว ไม่ต้องเลาะออก เพราะนั่นจะเป็นตะเข็บชั้นดี ไม่หลุดลุ่ย  ส่วนที่เป็นผ้ายีนก็ซิกแซกริมสักหน่อยไม่ให้ลุ่ยก็ใช้งานได้ดีทีเดียว  จากนั้นก็ติดหูหิ้วไว้ด้านใน การทำหูหิ้วก็จะเย็บผ้ายีนกับซับใน แล้วก็กลับผ้าออกมา จากนั้นก็ม้วนริมเข้าหากัน สอยให้ติดกัน เหลือตรงปลายไว้สำหรับเย็บติดกับตัวกระเป๋า จากนั้นก็หาผ้ามาปิดปลายหูหน่อยนึง  
 อ๊ะ! สำเร็จแล้วจ้า 
ง่ายและเร็ว แต่อย่าซักบ่อยนะคะ เพราะการแอพลิเคแบบนี้ เราไม่ได้เก็บริมผ้าซ่อนไว้ เวลาซักบ่อยๆ ริมผ้ามันจะลุ่ยไปเรื่อยๆ  
บล็อกวันนี้ก็เลยใช้เวลาเขียนไม่มากเท่าไร
ช่วงนี้ไม่ได้เย็บผ้าอย่างจริงจังเลย ขอเวลาจัดตารางชีวิตใหม่สักพัก แล้วจะหาอะไรทำสนุกๆ มาเล่าสู่กันฟังค่ะ
ขอให้มีความสุขกันทุกคนนะคะ
อ้อ! เพื่อนๆ พี่ๆ น้อง ๆ ช่วงนี้สังคมรอบตัว และการเมืองกำลังวุ่นวาย ทำอะไร คิดอะไร หรือจะลงชื่ออะไร ขอให้ศึกษาข้อมูลเรื่องเหล่านี้ให้ดีก่อน 
มีสติ คิดไตร่ตรอง หาข้อมูลให้ดีก่อนนะคะ   

หัดทำกระเป๋าปากโลหะ

posted on 04 Jan 2012 15:55 by sewingmania  in sewing
ห่างหายไปนานมากๆ มาถึงวันนี้ก็เกือบๆ 3 เดือน
 
(((((((((( เป็นยังไงกันบ้าง )))))))))))
 
)))(((------สุกหรือสุข ??? กันดีไหมคะ-----)))(((
 
โดยส่วนตัวก็สุขดีค่ะ แค่รู้สึกว่า เดือนพฤศจิกายนของปีที่ผ่านมาหายไปก็เท่านั้น
 
น้ำท่วมตั้งหนึ่งเดือน เลยต้องไปใช้ชีวิตระเหเร่ร่อนอยู่ตามบ้านญาติๆ ไม่ได้ทำการทำงานเป็นชิ้นเป็นอันอะไรเลย แถมป่วยซะอีก...
 
....กลับมาบ้านยังงงอยู่ว่า นี่ฉันมาบ้านใคร ถนนหนทางมันเปลี่ยนไป รถราก็หายไปหมด แต่ที่มีเพิ่มขึ้นคือขยะกองโต
...พยายามใช้ชีวิตปกติ กิน นอน อยู่ท่ามกลางกองสัพเพเหระที่ขนหนีน้ำ ลุยน้ำไปทำงานจนกระทั่งน้ำลด สนุกดีแท้ แต่เหนื่อยมากนะ... ชีวิตคนไทย
ได้มีโอกาสไปขายของที่ art market ในงานบ้านและสวนแฟร์กับเขาด้วย ดูแล้วให้อนาถใจตัวเอง เพราะมีของไปขายไม่กี่ชิ้น วันแรกก็ขายไปเกือบหมด เพราะขายถูกแบบน่าตกใจ คนได้ไปไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจ แต่ก็เห็นยิ้มร่ากันไปทุกคน...ปีหน้าแวะมาซื้อใหม่นะคะ
เพื่อนบอกว่า ของที่เอามาขายมันเป็นของที่เราไม่ได้ใช้แล้วทั้งนั้น จะเอาตังค์อะไรมากมายล่ะ อืม... ฟังแล้วสบายใจขึ้นเยอะ แต่แอบตาร้อนผ่าว เพราะเพื่อนๆ ในก๊วนมันขายได้เยอะกว่า 555+ อันนี้พูดเล่นน่ะ
ในระหว่างที่ไม่มีของจะขาย เพื่อนก็บังคับให้ไปทำมาเพิ่ม เฮ้อ... ไม่รู้จะทำอะไรดี ขี้เกียจแล้วล่ะ แถมมาเจองานที่อยากให้มันเสร็จๆ ไปไวๆ อีก เลยไม่ค่อยมีสมาธิจะทำอะไร 
เหลียวมองไปรอบข้าวของที่มากมาย ก็ได้เจอปากกระเป๋าโลหะ 3 อันซึ่งซื้อมาหลายปีแล้ว ประมาณ 3 ปีหรือมากกว่านั้น สมัยที่เขาฮิตทำกระเป๋าแบบนี้กัน ตามท้องตลาดเขาเรียกกันว่า กระเป๋าปิ๊กแป๊ก ไม่รู้ใครตั้งชื่อ น่ารักและสื่อความหมายได้ดีทีเดียว
 
จริงๆ อยากได้แบบกระเป๋าสำเร็จมาทำ แต่ไม่รู้จะหาที่ไหน ก็เลยสร้างแบบเอง ทำไปมั่วๆ อีกเช่นเคย แต่เค้าก็มีหลักการของตัวเองเหมือนกันนะ
เริ่มจากวัดความกว้างของปากกระเป๋าก่อน แล้วมาคิดคำนวณความลึกของกระเป๋า ก็กะไว้ที่ประมาณ 3 เท่า ถ้ากว้าง 1 นิ้วก็ลึก 3 นิ้วประมาณนั้น เอ... ถ้า 3 นิ้วมันไม่เป็น 9 นิ้วเหรอเนี่ย นี่ก็ลึกไปไหม ??? 
 
มาสร้างแบบ อยากได้แบบไหนก็สร้างเอา
 
แบบแรก  สร้างแบบมีความหนาของตัวกระเป๋า ซึ่งต้องสร้างแบบแผ่นหน้า-หลังให้ได้ก่อน จากนั้นจึงวัดเส้นรอบรูปแล้วตีออกมาเป็นแผ่นข้างกระเป๋า
 
 
แบบนี้มีความหนา ใช้ลายผ้าช่วยให้ดูเหมือนต่อผ้า
 
แบบที่สอง ขี้เกียจมีความหนา เอามันแบนๆ นี่แหละจะได้เสร็จเร็วๆ ก็เลยสร้างแบบเฉพาะแผ่นหน้าแผ่นเดียว เป็นได้ทั้งแผ่นหน้า-หลัง
 
 
แบบนี้เอาผ้าที่เคยเย็บต่อไว้มาทำ  ด้านหลังต่อผ้าเลียนแบบข้างหน้า แต่ไม่มีลายตะกร้า
 
การทำแบบใช้วิธีเอาปากกระเป๋ามาวางบนกระดาษ ขีดเส้นที่รอบนอกปากกระเป๋า คือจากปลายปากกระเป๋าด้านหนึ่งถึงอีกด้านหนึ่ง หาจุดกึ่งกลางแล้วกะความสูงของกระเป๋า ขีดเส้นก้นกระเป๋า ที่จุดปลายปากกระเป๋าทั้งสองด้านก็ลากเส้นลงมาถึงก้นกระเป๋า ถ้ามันดูแบนไปก็ให้ขีดเส้นองศา ตรงก้นก็ทำแบบเดียวกัน จากนั้นก็วาดส่วนโค้ง 
 
ตัดกระดาษแล้วประกอบรูปทรง ถ้าเห็นท่าไม่ดี คือไม่สวยก็ให้สร้างใหม่ แต่ถ้าสวยแล้วก็แกะออก แล้วเอาแบบมาตัดผ้า
 
แบบนี้ไม่ต่อผ้า แต่ควิลท์เป็นลายตาราง
 
ซ้อนผ้ากระเป๋า แผ่นใย และซับใน แล้วเย็บรอบเส้นแบบ แต่เว้นช่องไว้กลับผ้า เมื่อกลับผ้าเสร็จก็สอยปิดช่อง ควิลท์ลายตามชอบ ทำสองแผ่น เอามาประกบกันแล้วสอยหลบหลังคาให้สองชิ้นติดกัน ถ้ามีความหนาของกระเป๋าก็สอยแผ่นหน้าติดกับความหนาก่อน แล้วจึงติดแผ่นหลัง จากนั้นนำมาสอดที่ปากกระเป๋า ซึ่งจะเป็นราง ขอบด้านในจะสั้นกว่า เย็บจากด้านใน โดยแทงเข็มผ่านรูบนปากกระเป๋า เย็บแบบด้นถอยหลัง ใช้ด้ายควิลท์ 2 เส้น ถ้าอยากได้แน่นหนากว่านี้เย็บอีกรอบ แต่ต้องระวังเข็มแทงมือ
 
จริงๆ เดี๊ยวนี้มีปากกระเป๋าแบบเก๋ๆ มาขายพร้อมกับชุดคิทด้วย ใช้เชือกกับกาวอัดลงไปในรางปากกระเป๋า ซึ่งอันนี้เคยเห็นยังไม่เคยลอง เลยไม่รู้ว่ายากง่ายประการใด ใครลองทำแบบบอกกันมั่งนะคะ
 
หลังน้ำท่วมคุณๆ ได้ข้อคิดอะไรบ้างคะ หลายคนที่ฉันรู้จักต่างก็เห็นสัจธรรมของชีวิต เผลอๆ คงถึงนิพพานกันไปหลายคนแล้ว 
 
สุดท้ายขอรวบรวมข้อคิดที่ได้มาจากคนที่อยู่รอบตัว ที่แนะนำให้เตรียมพร้อมกับน้ำท่วมครั้งต่อไป จนฉันเวียนหัวไปหมดแล้วล่ะค่ะ
 
  • ใช้ชีวิตให้คุ้มค่าอย่างที่อยากจะทำ
  • ไม่เบียดเบียนใคร แต่ก็อย่าให้ใครเบียดเบียน 
  • เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กัน ของบริจาคก็อย่าเก็บไว้คนเดียว แบ่งคนที่เขาไม่มี ไม่ได้บ้าง เวลาที่มีหน่วยงานไหนมาแจกของก็ต้องรีบบอกให้ได้ต่อคิว
  • ไม่สะสมข้าวของให้มากเกินไป (น้ำท่วมแล้วขนก็ไม่ไหว แถมไม่มีที่เก็บ เป็นภาระ)  
  • ของมีค่าเก็บไว้ใกล้ตัว หรือไม่ก็ฝากธนาคารไว้ 
  • มีสติ และเตรียมตัวให้พร้อม (เตรียมเรือ ชูชีพ ข้าวสาร อาหารแห้งไว้ซื้อใกล้ๆ หรือไม่ก็รอเขามาแจก เปลี่ยนรถใหม่ให้ลุยน้ำได้ เตรียมจองหอพัก คอนโด โรงแรม บ้านญาติ)
  • ดูแผนที่ให้เป็น หาพิกัดบ้านตัวเองให้เจอ

ยังมีอีกเยอะค่ะ ขี้เกียจจดแล้ว แต่ถ้ามีอันไหนที่ดูกวน มึน ฮา จะเอามาเล่าให้ฟังนะคะ