posted on 30 Nov 2009 12:05 by sewingmania in sewing
วันก่อนไปร้านหนังสือ ได้หนังสือมา 3 เล่ม ชอบทุกเล่ม แต่ยังไม่มีโอกาสได้ทำจริงจัง
แค่ดูแบบแล้วเอามาโมใหม่เป็น beach house ให้พี่สาวใจดีเมื่อครั้งที่แล้ว
ครั้งนี้พอว่างก็เลยเอามาทดลองทำ
*
*
*
*
เลือกใช้ผ้าดิบ ซักสะอาด เนื้อผ้านุ่มมือ สีขาวนวล กับเศษผ้าทอสีโทนม่วง
ตอนทำก็ขำขำตัวเองอยู่เหมือนกัน เพราะเมื่อเย็บออกมาเสร็จ มาม๊าบอกว่าทำตุ๊กตากบเหรอ เล่นเอาเสียความมั่นใจไปเหมือนกัน แต่พอประกอบตกแต่งเสร็จก็ได้เป็นกระต่ายน้อยอย่างที่เห็น
edit @ 30 Nov 2009 12:15:21 by bear a wish
posted on 23 Nov 2009 11:44 by sewingmania in sewing
beyond the sea
Somewhere beyond the sea
Somewhere waitin’ for me
My lover stands on golden sands
And watches the ships that go sailin’.
Somewhere beyond the sea
She's there watchin’ for me
If I could fly like birds on high
Then straight to her arms I’d go sailin’.
It's far beyond the stars
It's near beyond the moon
I know beyond a doubt
My heart will lead me there soon.
We'll meet beyond the shore
We'll kiss just as before
Happy we'll be beyond the sea
And never again I'll go sailin'.
I know beyond a doubt
My heart will lead me there soon
We'll meet … I know we'll meet … beyond the shore
We'll kiss just as before.
Happy we'll be beyond the sea
And never again I'll go sailin'.
No more sailin' …
So long sailin' …
Bye, bye sailin'...
Move on out, captain …
So long, ensign …
เมื่อวันก่อนได้รับ e card จากพี่สาวใจดี เชื้อเชิญให้ไปร่วมงานเปิด craft studio ที่ซอยลาดพร้าว 101 ในบ่ายวันจันทร์นี้ (23 พฤศจิกายน) ก็เลยนั่งคิดหาไอเดียของขวัญสำหรับวันดีๆ แบบนี้
วันก่อนมีประชุม บังเอิญไปเร็วกว่ากำหนดนิดหน่อย เลยได้มีโอกาสไปด้อมๆ มองๆ ตู้หนังสือในห้องประชุม ได้ดูแคตตาล็อกของลอร่า แอชเลย์ ซึ่งเป็นปรมาจารย์การตกแต่งบ้านสไตล์อิงลิชคันทรี หน้าปกเป็นรูปบ้านริมทะเลสีหวานสวย ก็เลยลองเอามาขีดๆเขียนๆ ดู แล้วก็ให้บังเอิญเจอหนังสือเล่มหนึ่ง ที่มีวิธีทำบ้านแบบนี้ด้วยก็เลยเอาวิธีทำจากในเล่มมาประกอบกับบ้านน้อยที่พยายามขีดๆ เขียนๆ ดู จนได้มาอย่างที่เห็นนี้
ใช้เทคนิคของการแอพลิเค ผสมกับการปักเดินเส้น ที่เห็นเส้นดูบิดๆ เบี้ยวๆ หน่อย อันนี้ตั้งใจให้ดูเหมือนการวาดด้วยมือจริงๆ สีที่เลือกก็ใช้สีทีพี่สาวใจดีชอบ ปักชื่อบ้าน เสร็จแล้วก็ไปที่ไดโซ ซื้อขายตั้งรูปมาหนึ่งอัน สำหรับใช้ตั้งโชว์
ฟินาเล-----เสร็จแล้ว Beach house สำหรับสตูดิโอใหม่ของพี่สาวใจดี
edit @ 23 Nov 2009 12:22:08 by bear a wish
posted on 20 Nov 2009 16:49 by sewingmania in hobby
คุณจะเชื่อหรือไม่ว่า ในบรรดาตุ๊กตารูปสัตว์ที่ผลิตขึ้นมาในโลกใบนี้ หมีน้อยเท็ดดี้แบร์ เป็นตุ๊กตาที่ได้รับความนิยมสูงสุด
อะไรเป็นเสน่ห์สำคัญที่ทำให้ตุ๊กตาหมีครองใจผู้คน ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ทั่วโลกมานับเป็นเวลาไม่น้อยกว่าหนึ่งศตวรรษ ทั้งๆ ที่ หมีตัวเป็นๆ นั้นเป็นสัตว์ที่มีหน้าตาออกจะดุร้าย น่ากลัว จนสมัยหนึ่งนิยมล่ากันเพื่อความเพลิดเพลิน
เชื่อแน่ว่า คำตอบมีอยู่ในใจของทุกคน
แล้ว “หมี” มาเป็น “ตุ๊กตาหมี” แล้วมาเป็น “เท็ดดี้แบร์” ได้อย่างไร
ตามประวัติที่มีการบันทึกกันมานั้น ก็ไม่สามารถฟันธงได้อย่างแน่นนอนว่า ตุ๊กตาหมีเกิดขึ้นเมื่อไร โดยใครกันแน่ เพราะมีที่มาอยู่ 2 แหล่งใหญ่ ในเวลาที่ไล่เลี่ยกัน
เริ่มต้นที่มิสซิสซิปปี้
ส่วนหนึ่งของเรื่องเริ่มต้นขึ้นที่อเมริกา เมื่อประธานาธิบดีทรีโอดอร์ รูสเวลล์ เดินทางพร้อมด้วยคณะเข้าไปล่าสัตว์ในป่า Backwood มลรัฐมิสซิสซิปปี้ หลังจากล่าสัตว์อยู่ 4 วันก็ยังไม่ได้สัตว์ใดๆ เลย ผู้ติดตามต่างก็ไม่อยากให้ท่านประธานธิบดีต้องกลับบ้านมือเปล่า และนี่คือที่มาของเรื่อง ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นเรื่องเล่าอันน่าประทับใจที่สุดแห่งยุค เมื่อนักล่าสัตว์ได้จัดฉากขึ้น ด้วยการจับลูกหมีมาไว้ที่ต้นไม้ และเคลียร์พื้นที่ให้ประธานาธิบดีได้ยิงมัน แต่ท่านประธานาธิบดีได้กล่าวปฏิเสธด้วยเห็นว่าหมีนั้นยังเล็กนัก
ความรับผิดชอบเมื่อกลับบ้าน
นักวาดการ์ตูนการเมือง ชื่อ คลิฟฟอร์ด เบอร์รีแมน ซึ่งเดินทางไปกับคณะของประธานาธิบดีรู้สึกประทับใจในความมีน้ำใจเป็นนักกีฬาของท่านประธานาธิบดีมาก จึงวาดการ์ตูนลงในหนังสือพิมพ์วอชิงตันโพสต์ เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1902 ซึ่งประทับใจคนอเมริกันเป็นอันมาก เนื่องจากหมีที่เบอร์รีแมนวาดนั้นดูน่ารักและน่าสงสารยิ่งนัก การ์ตูนนี้ได้ทำให้มอร์ริส มิชทอม ชาวรัสเซียอพยพที่เปิดร้านขายลูกกวาดและนิยายที่บรุคลิน นิวยอร์คอย่างมาก เกิดแรงบันดาลใจของการผลิตสินค้าใหม่ เขาได้จึงขอให้โรส ผู้เป็นภรรยา เย็บตุ๊กตาหมีโดยใช้บุคลิกของหมีในการ์ตูนดังกล่าวเป็นแบบ แล้วนำออกโชว์ที่หน้าร้านพร้อมกับสโลแกน “Teddy’s bear-หมีของเท็ดดี้”
ในเวลาเดียวกันนี้ที่ Giengen Germany !
ขณะที่โรส มิชทอม เย็บหมีตัวแรกขึ้นที่บรุคลิน Magarete Steiff ช่างตัดเสื้อที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงจากการผลิตตุ๊กตาผ้ารูปช้าง ริชาร์ด หลานชายของเธอจึงคิดขยายกิจการ หลังจากใช้เวลาสเก็ตรูปหมีในสวนสัตว์สตุชการ์ด เขาก็ได้ผลิตตุ๊กตาหมีจากผ้าโมแฮร์ที่มีแขน-ขาหมุนได้ขึ้นในปีค.ศ. 1902 ซึ่งเป็นปีเดียวกับตุ๊กตาหมีในอเมริกาได้ถือกำเนิดขึ้น
ความสุขที่มาบรรจบกัน
ไม่สำคัญว่าใครจะเป็นผู้ผลิตตุ๊กตาหมีออกขายเป็นครั้งแรก แต่ตุ๊กตาหมีได้เข้ามาสู่ใจผู้ซื้อทั่วโลก เดอะมิชทอม ที่บรุคลินไม่สามารถผลิตตุ๊กตาหมีได้มากตามความต้องการของตลาด เขาได้ร่วมกับ Ideal Novelty and Toy เพื่อผลิตตุ๊กตาหมีจนกระทั่งถึงปีค.ศ. 1984 ตามตำนานกล่าวว่า มอรร์ริส มิชทอม เขียนถึงประธานาธิบดีรูสเวลล์เพื่อขออนุญาตใช้ชื่อของเขาในการทำการตลาด ซึ่งรูสเวลล์ก็สงสัยว่าชื่อของเขาจะสำคัญขนาดนั้นเชียวหรือ แต่ก็อนุญาตให้ใช้ มิชทอมไม่ได้จดรับรองสิทธิ์ใดๆ ในชื่อนี้ ซึ่งทำให้ Teddy’s Bear กลายเป็นชื่อเรียกตุ๊กตาหมีตั้งแต่นั้นมา
ด้าน Steiff ได้นำตุ๊กตาหมีของตนออกโชว์ในงาน Leipzig Toy Fair ในปีค.ศ. 1903 ในวันสุดท้ายได้มีผู้ซื้อรายใหญ่จากห้างสรรพสินค้าในนิวยอร์ค ชื่อ George Borgfeldt and Co. ได้มาเห็นและสั่งซื้อเป็นจำนวนถึง 3000 ตัว การซื้อครั้งนั้นได้กลายมาเป็นที่รู้จักกันดีในเยอรมันนีว่า ปีของหมี (the Barenjahre-Bear Year)
ในช่วงปีค.ศ. 1903-1908 การผลิตตุ๊กตาหมีเติบโตอย่างรวดเร็ว จาก 12000 ตัวก็มาเป็นเกือบล้านตัวทั่วโลก เกิดการลอกเลียนแบบมากมาย ในปีค.ศ. 1905 Steiff จึงได้จดลิขสิทธิ์เครื่องหมายการค้าพร้อมติดกระดุมที่หู ซึ่งเป็นที่รู้จักกันว่า “ Button in the ear”
100 ปีต่อมา Teddy’s Bear ได้กลายเป็นธุรกิจขนาดใหญ่ที่ทำเงินมหาศาล ผลิตในหลายประเทศ เช่น นิวซีแลนด์ ญี่ปุ่น เนเธอร์แลนด์ ออสเตรีย สวิสเซอร์แลนด์ เป็นธุรกิจแฮนด์เมดระดับนานาชาติที่เป็นที่นิยมของนักสะสมทั่วโลก
รูปลักษณ์ของหมีในยุคต่างๆ
ก่อนทศวรรศที่ 1900 หมีในยุคแรกๆ จะออกแบบให้มีลักษณะใกล้เคียงกับหมีจริงๆ มากที่สุด คือมีแขนยาว มีโหนกหลัง และช่วงจมูกและปากยื่นยาว ตาทำจากกระดุมรองเท้าบูธ ผลิตด้วยผ้าโมแฮร์ ซึ่งมีราคาไม่แพงและดูคล้ายขนเฟอร์ ที่นิยมใช้ผลิตตุ๊กตาสัตว์อื่นๆ ปากและจมูกปักด้วยด้ายสีน้ำตาลหรือดำ อุ้งมือและอุ้งเท้าทำจากสักกะหลาด ภายในบรรจุเศษไม้ ซึ่งทำจากไม้เนื้อดีสับละเอียด
ทศวรรษที่ 1920 ลูกตาหมีที่ทำจากกรุดุมรองเท้าบูธได้ลดความนิยมลง โดยเปลี่ยนมาใช้แก้วเป่า บริษัทผู้ผลิตในสหราชอาณาจักรจะบรรจุภายในตัวด้วยนุ่น ซึ่งเป็นวัสดุที่นิยมใส่ไว้ในเสื้อชูชีพระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 ทำให้หมีมีน้ำหนักเบา ราคาถูก และถูกสุขอนามัยมากกว่า โดยเฉพาะหมีที่ผลิตในทศวรรษที่ 1920-1930 นี้ที่อุ้งเท้ายังเสริมความแข็งแรงด้วยกระดาษแข็งอีกด้วย
ทศวรรษที่ 1930 ผู้ผลิตหมีรายสำคัญๆ เริ่มจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า เช่น ฉลากที่ปักชื่อผู้ผลิตหรือกระดุมไว้ที่ตุ๊กตาหมี ซึ่งก่อนหน้านี้มีผู้ผลิตเพียงไม่กี่รายที่ติดฉลาก เป็นทริคที่ช่วยให้นักสะสมในปัจจุบันสามารถแยกแยะหมีในแต่ละยุค ในช่วงนี้มีการผลิตผ้ามัสลินอาบน้ำมัน ที่เรียกว่า เร็กซีน ซึ่งนิยมนำมาทำอุ้งมือ อุ้งเท้าของหมีจนกระทั่งถึงปีค.ศ. 1960 (หลังจากนี้แทบไม่มีหลงเหลือให้เห็น ปัจจุบันผู้ผลิตหมีเพื่อสะสมลงความเห็นว่า หมีที่ผลิตในช่วงเวลานี้นิยมใช้ผ้าฝ้ายพิมพ์ด้วยสีอะครีลิกแห้งเร็วเป็นอุ้งเท้า) เมื่อโลกเข้าสู่ยุคเศรษฐกิจตกต่ำ วัสดุอุปกรณ์ต่างๆ ก็เริ่มขาดแคลน ตุ๊กตาหมีในช่วงนี้จึงเริ่มดัดแปลงมาเป็นแบบไม่มีข้อต่อ แขนขาสั้นลง ใช้ผ้าสักหลาดอ่อนแทนผ้าโมแฮร์ ส่วนอุ้งเล็บก็ใช้วิธีปักด้วยมือ
ทศวรรษที่ 1940 หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ตุ๊กตาหมีเริ่มปรับเปลี่ยนรูปลักษณ์อีกครั้ง คือ ตัวใหญ่ หัวกลม จมูก-ปากแบน หลังตรง และแขนขาสั้น แม้ผลของสงครามยังคงมีอยู่อย่างต่อเนื่อง แต่ก็มีการคิดค้นวัสดุใหม่ๆ ขึ้นมาใช้ เช่น การผลิตเส้นใยสังเคราะห์ เช่น อะครีลิก ไนลอน และใยไหมสังเคราะห์ โดยนำมาทอบนผ้าขนสัตว์ (woven backing) ซักทำความสะอาดได้ มีหลายสี เช่น สีขนแกะธรรมชาติ และสีย้อม ซึ่งได้รับความนิยมมาก หลังปีค.ศ. 1939 นุ่นเริ่มขาดแคลนจึงมีการนำเศษฝ้ายและเศษขนสัตว์มาปั่นแล้วบรรจุภายใน
ทศวรรษที่ 1950-1960 ในช่วงเวลานี้ ตุ๊กตาหมีมีความคล้ายคลึงหมีน้อยลง กล่าวคือ จากที่เคยเป็นหมีก็กลายมาเป็นลูกหมี มีหัวโต อ้วน ตัวสั้น อ่อนนุ่ม มีสีสันหลากหลายเพราะใช้ขนสังเคราะห์ ในทศวรรษที่ 1950 ตาทำจากแก้วหล่อหรือพลาสติก ซึ่งยังคงใช้กันมาจนปัจจุบัน รวมทั้งมีการทำจมูกด้วยยาง อุ้งมือ และเท้าใช้ผ้าทำด้วยผ้ากำมะหยีเทียม หนัง หนังกลับ และหนังเทียม
หมีสมัยใหม่
ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำในปีค.ศ. 1970 เป็นสาเหตุให้อุตสาหกรรมผลิตตุ๊กตาหมีอยู่ในภาวะย่ำแย่ ในช่วงนี้จึงมีการแบ่งตุ๊กตาหมีออกเป็น 2 รูปแบบ คือ
- แบบแรกผลิตเพื่อการค้า ใช้วัสดุสังเคราะห์ มีลักษณะเป็นลูกหมีหน้าตา น่ารัก ปลอดภัยสำหรับเด็กเพราะซักทำความสะอาดได้
- แบบที่ผลิตเพื่อเป็นงานศิลปะหรือของสะสม ซึ่งยังคงลักษณะและใช้วัสดุของหมีที่เคยทำมาตั้งแต่อดีต ตุ๊กตาหมีรูปแบบนี้มักมีราคาแพง
เรียบเรียงจาก Gilchrist,Paige.Making Teddy Bears:Celebrating 100 years:Project Pattern History Lore.Lark Book, NY 2001
edit @ 20 Nov 2009 17:36:43 by bear a wish